कोशीको पीडा र इच्छुकको कविता
समीक्षा कोशी टप्पु– इच्छुक टाढा–टाढा जहाँसम्म दृष्टि पुग्छसमुन्द्रजस्तै फैलिएको छआङ तन्काएर कोशी बाँधयो तटवर्र्ती आहत गाउँहरूकोआँसुको आर्त–सागर होया डुबानपीडित बस्तीहरूकोपीडाको गल्छी होयो कोशी टप्पुयो सिमसार क्षेत्र । महाप्रलय भएजस्तोचारैतिर पानी पानीकेबल अगाध पानीमानौं मत्स्य–पुराणमा वर्णितजलाम्य पृथ्वीजस्तोसर्वत्र पानी ! अथाह पानी !यो सुन्दर स्वप्नहरूकोमनोरम सरोवर होया कुरूप दुःस्वप्नहरूकोविद्रुप धरोहर होअथवा जलदस्युहरू विहार गर्नेकुनै आरक्षित जलडमरू होयो कोशी टप्पुयो सिमसार क्षेत्र । पराजित युद्धबन्दीजस्तैविवश पुर्खाहरूमाथि करले लादेकोअतीतको सुगौली सन्धिजस्तैमितेरीको मीठो भाङ खाएरदेशको छातीमा घनले ठोकेकोअपमानको गहिरो किलोजस्तोयो कोशी तटबन्धअसमान सन्धिको रक्षाकवच पैरेरजन्माइरहेछ मुलुकभित्रनौलो उपनिवेशजस्तैनौलो विस्थापित मुलुक बत्तीमुनिको अँध्यारोजस्तैजहाँ पानी छ, सिंचाइ छैनबाढी छ, बिजुली छैनबस्ती छ, विकास छैनजमिन छ, लालपूर्जा छैनबनको आरक्ष…
