रातो
कविता लेखक : जगदिश चन्द्र कहिलेकाहिँअक्टोबर क्रान्तिकोस्वप्न हुन्छआकाशमा उदाउँदोरक्तिम उषा हुन्छ । अँध्यारो विरुद्धकोमानिसको ऊर्जा हुन्छस्पाटार्कसदेखिपछिल्ला सबैसर्वहाराको उत्सर्ग हुन्छ । बेअर्थका शब्दमाअसभ्य घृणितछिल्लिएका सङ्गीतमामात्तिनेहरूका निम्तिक्रूर आतङ्ककारी पनि हुन्छ । निरङ्कुश शासककाअन्तःपुरमा फुलेकाफुलमा पनि त हुन्छबुर्जुवाहरूकासत्ता मलमा बेचिनतयार फुलमा पनित्यस्तै त्यस्तै हुन्छ । ओ मानिस !तिम्रो रातो रङमान बिहानको आभा देखिन्छन जुद्धै गरेकोआगोको लाभा देखिन्छउत्तरआधुनिकसँगैनवउदारवादको बर्बरतामालत्पतिएरसुवासहीन बनेकोतिम्रो पताकामान इतिहासको गाथा सुनिन्छन उदात्त जीवनको कथा पढिन्छव्यवस्थाको नग्नतामासुरुपता कहाँ पो हुन्छदृष्टिकोणको कोषिका मरेपछिन रक्तगर्भी सुन्दरता हुन्छन जीवनमुखी वसन्त हुन्छ ।